«Schokkende beelden van geiten die het uitschreeuwen van pijn terwijl arbeiders hun vacht uittrokken», zo omschreef Yahoo News de kwestie. De naam Mongolië werd wellicht op onverwachte wijze aan het schandaal verbonden, aangezien 70 procent van het Chinese kasjmier afkomstig is uit Binnen-Mongolië. De steppenatie gebruikt nog steeds de eeuwenoude en enige diervriendelijke methode voor de winning van kasjmier: het «kammen». Dit komt doordat Mongoolse geiten niet in de intensieve veehouderij worden gehouden, maar vrij rondzwerven in kuddes.
Mongoliërs kunnen bogen op rijke tradities op het gebied van het kammen en scheren van geiten, waarbij pijn en stress worden voorkomen door gebruik te maken van stompe scharen. Bovendien zetten nomaden een ger op om de geiten te kammen, wat zorgt voor een omgeving die vriendelijk is voor zowel het ecosysteem als het dierenwelzijn.
Kasjmier is een luxueus materiaal, zacht en luchtig als een wolk. De vezel, afkomstig van de kasjmiergeít, isoleert drie keer beter dan schapenwol. In het voorjaar, wanneer de geiten hun wintervacht beginnen te verliezen, wordt de vezel van de onderkant van de geit gekamd in een volkomen natuurlijk proces. Herders met generaties lange expertise kammen de vezel met de hand om de geiten te beschermen tegen oververhitting en om parasitaire ziekten zoals teken en luizen te voorkomen wanneer het buiten warm wordt. Dit is de meest duurzame en humane manier om kasjmier te oogsten. Voor de geiten voelt het bijna als een massage. Stel je voor dat je op een heerlijk warme dag nog steeds je zware winterjas draagt. Dat is ondraaglijk. Als geiten niet worden gekamd voor kasjmier, lopen ze het risico te bevriezen tijdens hevige stormen. Na regen klontert hun vacht samen en belemmert dit de groei van nieuwe vezels.
De privatisering van medio de jaren negentig bood alle nomaden de mogelijkheid om hun kapitaal te bezitten, uit te wisselen en te verhandelen. Dit leidde tot een massale groei van de veestapel, met name van geiten. Zij zijn de hoeder van de nomadische cultuur en traditie en zijn met hun vee meegesleurd in de maalstroom van een vrijemarkteconomie. De rijkdom van een nomade wordt afgemeten aan het aantal paarden en stuks vee dat hij of zij bezit.
Tegenwoordig proberen sommige herders met meer dan 1.000 stuks vee andere herders in te huren en campagne te voeren om jongeren bewust te maken van het belang van het herdersbestaan, zodat dit werk aantrekkelijk en serieus genoeg wordt gevonden. Het zou ook een beroep kunnen zijn dat een significante bijdrage levert aan het terugdringen van de huidige werkloosheid en aan het verminderen van de overconcentratie in Ulaanbaatar, de hoofdstad van het land. Voor nomaden is de veeteelt hun bedrijf en hun manier van leven.
Volgens het Nationaal Bureau voor de Statistiek zijn er meer dan 200.000 gezinnen die sterk afhankelijk zijn van de veehouderij, op een totaal van meer dan 800.000 huishoudens in Mongolië. Die 200.000 gezinnen hoeden 66 miljoen stuks vee, waaronder koeien, paarden, schapen, geiten en kamelen. Geiten vormen de grootste groep met 27 miljoen stuks, omdat kasjmier goed is voor bijna 80 procent van het inkomen van nomadenfamilies en daarmee de voornaamste bron van inkomsten is. Anderzijds creëert de kasjmiervezel werkgelegenheid bij nationale fabrikanten, zowel direct als indirect. Zo heeft GOBI Corporation, dat 71 procent van het binnenlandse kasjmiermarktaandeel in handen heeft, meer dan 2.000 werknemers. Bovendien is kasjmier het meest gekochte Mongoolse product onder reizigers van alle slag, omdat de prijs bijna vijf keer lager ligt dan die van andere luxe kasjmiermerken, terwijl de kwaliteit werkelijk hoog is. Dit is het rimpeleffect van de kasjmiervezel in Mongolië.
Duurzaam waarde toevoegen...
De generatie die na de jaren negentig is geboren, zal binnenkort modeontwerpers en hoofdconsumenten worden. In tegenstelling tot de uiterlijke verschijning en het ontwerp van producten, is generatie Z meer bezig met wat er achter de schermen gebeurt. Volgens een onderzoek van McKinsey&Company houdt 65 procent van generatie Z bij het kopen rekening met waar en hoe een product is gemaakt. Bovendien gaf 80 procent aan producten van controversiële bedrijven te weigeren. Consumenten willen op de hoogte zijn van de staat van de weidegronden, het milieu en de veehouderijomstandigheden.
Mongolië beschikt over een uniek ecosysteem en de grootste open graslanden ter wereld, wat de kasjmiervezel gezonder en bijzonderder maakt dan kasjmier van geiten die in andere landen gevoed worden met kunstmatige supplementen.
De veestapel is sinds de jaren negentig drastisch gegroeid en bedroeg in 2018 al 66,4 miljoen stuks. Ondanks deze toename is de omvang van de weidegronden met een factor negen afgenomen. De weidegrondenmonitoring van 2018 toont ook aan dat 60 procent van de weidegronden veranderd is. Bij het grazen zijn geiten zeer kieskeurig: ze zoeken het meest voedzame gras uit en trekken dit met wortel en al uit de grond. Het was duidelijk dat de geitenpopulatie in Mongolië veel groter was dan wat de graslanden kunnen ondersteunen. Al snel werd ingezien dat het land minder geiten nodig had, maar dan wel via selectieve fokkerij, zodat het eindproduct meer waard zou zijn.
In Mongolië zijn niet alleen worstelaars en zangers beroemd. Ook de hardwerkende nomaden die erin slaagden hun veestapel tot meer dan 1.000 stuks te laten groeien, werden geëerd en genoten bekendheid. Er zijn bijna 7.000 huishoudens met meer dan 1.000 stuks vee. Wat betreft de optimalisatie van de veeteelt en het verhogen van de efficiëntie heeft D.Gombo-Ochir, een bekende herder met 3.000 dieren, een uitgesproken eigen mening. Mongools vee is klein van stuk en bescheiden in productiviteit. Toch zijn het de best mogelijke, van nature begiftigde exemplaren die kunnen overleven in de ruwe weersomstandigheden en de hoge berggebieden van Mongolië. Daarom beschouwt hij een volledige optimalisatie van de veeteelt als onpraktisch. Door gebruik te maken van diverse dekreuen van binnenlandse en buitenlandse herkomst, heeft hij tal van pogingen ondernomen om zijn vee te verbeteren. Het resultaat was de nuchtere conclusie dat de beste rassen degene waren die harde droogtes en dzud konden doorstaan en weinig voer nodig hadden, ook al hadden ze aanzienlijk lage productiviteitsniveaus.
GERELATEERD ARTIKEL
DE KONINGSVEZEL
De productie van kasjmier van hoge kwaliteit is reeds verankerd in het overheidsbeleid voor herders en in het nationaal programma voor Mongools vee, aldus het Ministerie van Voedsel, Landbouw en Lichte Industrie. Om de kwaliteit van Mongools kasjmier aan de wereld te tonen, werd de kwaliteitsnorm Khaan Shirkhegt /Koningsvezel/ geïntroduceerd. Het recht om deze norm toe te passen werd toegekend aan de Mongoolse Kasjmiervereniging en is erkend in 33 landen. Voor duurzame veeteelt en weidegrondbeheer moeten alle betrokken partijen samenwerken. De hoogste kwaliteitsklasse van verwerkt kasjmier wordt geclassificeerd als King Fiber, een nationaal kasjmiervezelmerk dat zich van Chinese vezel onderscheidt door zijn uitstekende kwaliteit.