We springen rond en spelen met de kinderen van de herders. Ze zijn niet in de lente geboren, maar het zijn kinderen, net als wij. We zijn veel in de buurt van menselijke kinderen en ook van volwassenen. We klimmen allemaal graag de bergen op en ik hou er vooral van om nieuwe plekken te ontdekken. Mijn broer, mijn zus en ik springen van rots naar rots en we stoppen pas als we nieuw gras willen proberen.
Terwijl we eten, klimmen we steeds hoger de steppen op. We kunnen overal omheen kijken. We zien andere geiten, paarden en allerlei dieren. We zien rivieren en zandduinen. De lucht is blauw en het gras is groen. Mongolië is groot. De herders zorgen ervoor dat we thuiskomen en dat we niet te ver afdwalen of te ver springen.
Soms, als het koud is en nachtelijke winden over de uitgestrekte steppen waaien, laten de herders ons hun woonvertrek binnen. Mijn zus vindt dit het allerfijnst. Ze houdt van het warme vuur en van alle extra aandacht. Mensen noemen het huis een ger. Ze rolt zich op in de ger bij de kinderen van de herders. De oudere geiten komen de ger niet in. Ik denk niet dat iemand hen zou tegenhouden als ze dat wel deden, maar de oudere geiten hebben het al warm genoeg. Ze hebben het zo warm dat ze hun vacht beginnen te verliezen! Mijn vacht is grijs en die van mijn broer is bruin, maar die van mijn zus is lichtbeige.
2 jaar zijn voorbijgegaan en onze vachten zijn nu lang en dik. De koude winter is alweer voorbij en ik zou maar al te graag verlost worden van deze zware vacht, hoe zacht die ook is. Ik heb me in het gras gerold en mij tegen hoge rotsen gewreven, maar dat helpt niet echt. Gelukkig hebben de herders een kam bij de hand en strijken ze door onze vacht. Steeds meer kasjmier stapelt zich op. Zo noemen mensen onze vacht, maar alleen als onze lange haren er niet meer op zitten.
Als de lange winterharen, ofwel het kasjmier, loslaten, zijn we blij en voelen we de koele lucht op onze huid, en beginnen we ons weer als lammetjes te gedragen. We springen en spelen. We vinden het zo fijn! Het is prettig om dicht bij de herders te zijn als ze ons verzorgen, terwijl ze ons lichaam en onze poten masseren. We kennen deze mensen goed. We zijn samen opgegroeid. Ik durf te wedden dat mijn jongere broers en zussen het ook heerlijk zullen vinden om hun vacht te laten kammen als ze ouder zijn. Ze zijn vriendelijk met mensen en de massage herinnert hen misschien aan al die tijd die ze in de ger doorbrachten toen ze jonger waren.
Mijn broer, mijn zus en ik weten waar al het haar van de kasjmiergeiten naartoe gaat. We weten dat het wordt verzameld door mensen van GOBI. Ze pakken het kasjmier in en reizen een lange weg terug naar de stad, waar ze het omzetten in warme, zachte kleding. We konden hen zien reizen als we de bergen beklommen. Daarboven zie je de hele wereld! En we keken het kasjmier na totdat we het niet meer konden zien. We kunnen niet wachten op volgend jaar, als ons eigen kasjmier weer is aangegroeid. We willen uitgekamd worden en zien welke prachtige kleding ons kasjmier zal worden!
