Mongolię opisuje się jako cel podróży dla poszukiwaczy przygód, gdzie turyści mogą być świadkami tradycji przeszłości, wciąż żywych wśród zahartowanych nomadów rozległych stepów i pustyń — tak przynajmniej piszą najpoczytniejsze przewodniki Lonely Planet.
Kraj ten zajmuje ponad 1,5 miliona kilometrów kwadratowych, co odpowiada łącznej powierzchni Niemiec, Francji i Hiszpanii. Choć Mongolia jest najrzadziej zaludnionym krajem na świecie — zamieszkują ją zaledwie trzy miliony ludzi — tradycyjni pasterze nomadzi należą do ostatnich żywych kultur koczowniczych. Przeżycie w tak surowym klimacie zahartowało nomadów i ukształtowało ich twardy, prosty charakter. Nawet ich odzież i elementy domostwa zostały dostosowane do wymagań klimatu i trybu życia.
Na lodowatych równinach Mongolii zwierzęta przez wieki ewoluowały, by przetrwać — to selekcja naturalna w najpiękniejszym wydaniu. Kozy wykształciły grubą warstwę podszycia, mocniejszego i cieplejszego niż włókna jakichkolwiek innych kóz na świecie. Ten kaszmir jest źródłem życia zarówno dla kóz, które go tworzą, jak i dla ludzi, którzy je hodują. To fundament głębokiej mongolskiej więzi z kaszmirem. W miarę jak rośnie globalny popyt na tekstylia, rośnie też wartość kaszmiru. Staje się on jednym z głównych źródeł dochodu dla pasterzy, a także istotną pozycją w budżecie państwa. Wraz z rozwojem branży określenie „białe złoto" wchodzi do powszechnego słownictwa.
Kaszmir — luksusowy materiał miękki niczym obłok. Pozyskiwany od kozy kaszmirskiej, włókno to jest trzykrotnie lepiej izolujące niż wełna owcza. Wyczesuje się je od spodniej strony ciała kozy w zupełnie naturalny sposób wiosną, gdy kozy zaczynają zrzucać zimową okrywę. Pasterze, których wiedza i umiejętności przekazywane są z pokolenia na pokolenie, ręcznie wyczesują włókno, chroniąc kozy przed przegrzaniem i zapobiegając chorobom, takim jak świerzb czy wszawica. Jest to najbardziej zrównoważona i humanitarna metoda pozyskiwania kaszmiru. Dla kóz przypomina to niemal masaż. Kaszmir jest niezwykle lekki i komfortowy — ogrzewa w chłodne dni i chłodzi w upały. Choć włókno jest bardzo delikatne, przy właściwej pielęgnacji może służyć przez całe życie.
Dla Mongołów kaszmir jest czymś oczywistym — to jeden z najbardziej dostępnych materiałów w ich codziennym życiu. Niemal każdy Mongoł miał możliwość nabycia go w przystępnej cenie. A jednocześnie wysokiej jakości kaszmir pozostaje jednym z najbardziej luksusowych włókien na świecie — również w krajach takich jak Mongolia, która produkuje go znacznie więcej, niż sama potrzebuje.
