Rzadkość i miękkość kaszmir są cenione zarówno przez tych, którzy lubią kolekcjonować wyjątkowe rzeczy, jak i przez tych, którzy nie chcą rezygnować z ciepła na rzecz mody. Jego historia wstrząsnęła Jedwabnym Szlakiem, gdy zaczął być znany jako „miękkie złoto". Tradycje w Mongolii trwają do dziś, niezmienione od tysięcy lat, by produkować najwspanialszy kaszmir na świecie. GOBI pielęgnuje te tradycje.
Życie koczownicze
Tradycja koczowniczego życia tych, którzy hodują kozy kaszmerskie, nie zmieniła się od początków sławy tej włókna. Ten koczowniczy styl życia pociąga za sobą zadziwiającą jedną trzecią populacji kraju. Stada kóz są strzeżone na otwartych stepach przez mongolskich pasterzy. Nawet po postępie technologicznym w rolnictwie, pasterze ci pozostają wierni swojemu koczowniczemu stylowi życia.
Koczownictwo wymaga głębokiego rozumienia swoich zwierząt i natury. Obserwując pogodę i żyjąc w harmonii z cyklem natury, pasterze wiedzą, kiedy zacząć przenosić swoje domy. Zimą przenoszą się pod stoki gór, by schronić się przed srogimi zimowymi zamieciami. Na wiosnę wędrują ku rzekom i jeziorom w poszukiwaniu świeżej wody i roślinności, by wspomóc wypadanie sierści i ochłodzenie kóz, umożliwiając rozpoczęcie czesania. Przez resztę roku przemieszczają się po stepach wraz ze zmianą pogody, dbając o zdrowie swoich rodzin i stad. Ta wiedza, przekazywana przez tysiące lat pasterstwa, pozwala produkować najmiększy kaszmir najwyższej jakości — najcieplejszy i najlżejszy na świecie.
Inwentarz
W stadzie koczownika można znaleźć wszystko, co niezbędne do życia codziennego. Hodują bydło takie jak jaki, konie, wielbłądy, owce i oczywiście kozy. Zwierzęta zapewniają transport, pożywienie, mleko, zabawki i materiały do szycia ubrań. Potrafią nawet fermentować klacze mleko, by wytwarzać swój słynny napój wódkowy, który oferują gościom.
Poza wyrabianiem rękodzieła i przyrządzaniem posiłków ze swojego inwentarza, koczownicy traktują zwierzęta jako główne źródło dochodu. Produkty, które sprzedają, zamieniają się w pieniądze, za które kupują rzeczy, których nie mogą zebrać ani wytworzyć w terenie. Muszą być mistrzami zarówno natury, jak i swoich zwierząt, by w pełni korzystać ze swojego stylu życia. Ich wędrówki są w całości poświęcone zdrowiu i dobrostanowi stad, co czyni ich najlepszymi producentami kaszmiru na świecie.
Pozyskiwanie włókna
Pozyskiwanie włókna do dalszego przetwarzania odbywa się raz w roku. Gdy wiosna roztapia lód, a kozy wystawione są na cieplejsze temperatury, ich kaszmerowe podszycie naturalnie zaczyna się wyliniewać. W Mongolii tradycyjna technika czesania ręcznego jest nadal stosowana przez koczowniczych pasterzy do zbierania włókien kaszmiru. Zęby grzebienia są tępe i szeroko rozstawione, by sięgać przez zewnętrzną sierść do miękkiego puchu podszycia. Proces ten jest niezbędny dla zdrowia i dobrostanu kóz — zapobiega ich przegrzaniu latem i usuwa wszelkie pasożyty, które mogą gnieździć się między gęstymi warstwami sierści.
Ze względu na lodowaty klimat Mongolii, kozy przez tysiąclecia ewoluowały, wytwarzając grube okrywy włókien kaszmiru — cieńszych i dłuższych niż jakiekolwiek inne włókna kaszmerowe na świecie. Włókna te zachowują miękkość i właściwości magazynowania ciepła nawet po przetrwaniu surowego mongolskiego klimatu, co czyni je wyjątkowymi spośród wszystkich kaszmerów na świecie. To najlepszy materiał do wyrobu wysokiej jakości odzieży kaszmerowej — niezwykle miękkiej w dotyku i cieplejszej od jakiejkolwiek wełny.
Ci koczownicy i ich tradycyjny styl życia są powodem, dla którego jesteśmy tak dumni z naszych produktów. To dzięki trosce i naturalnej harmonii, z jaką żyją koczownicy, możemy prześledzić pochodzenie naszych wyrobów aż do ich źródła. Nasze produkty pomagają zachować sposób życia, kulturę i rzemiosło. Odwiedź GOBI, by dowiedzieć się więcej o mongolskim koczowniczym stylu życia.
